Warszawa – Żywa Historia Polskiej Motoryzacji

Z możliwością rozwinięcia maksymalnej prędkości 330 km/h. Wyposażona w pięciolitrowy silnik V10 o mocy 607 KM, napęd na tył poprzez siedmiostopniową skrzynię półautomatyczną. Kosztować może nawet 1,5 miliona złotych. Nowa „Warszawa”, o wadze niemal 2 ton, zbudowana na bazie BMW M5, stylistyką nawiązuje do kultowej „Warszawy 223”. Nadwozie wykonane zostało z kevlaru i włókna węglowego. Poszczególne elementy robione są ręcznie lub z wykorzystaniem najwyższej technologii, w tym także drukarek 3D – wszystkie z najwyższej jakości produktów. Historia marki „Warszawa” jest de facto żywą historią polskiego przemysłu motoryzacyjnego, jego wzlotów i upadków, zależności od Związku Radzieckiego.

Pomysł przywrócenia polskim drogom legendarnej „Warszawy” należy do Michała Koziołka, który trzy lata temu wsławił się projektem „Syrena na Euro”. Podczas prac nad nową „Warszawą” dołączyli Michał Puchalski i Adam Mally, studenci wrocławskiej Architektury, Łukasz Myszyński student wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, Dawid Ozga, Jacek Śniadecki, Jacek Bodziony i Zbigniew Żelazny. Całości dopełniła grupa sponsorów, którzy zgodzili się zainwestować środki finansowe w projekt. W sumie panowie planują produkcję jedenastu egzemplarzy limuzyny w kolejnych trzech latach.

Abri-FSO-Warszawa-m20-20150503-12-calend

Powrót legendy

Idea stworzenia auta New Warsaw – Wratislavia ma na celu przywrócenie legendy polskiej motoryzacji – samochodu marki Warszawa produkowanego w latach 1951–1973 w warszawskiej Fabryce Samochodów Osobowych. „Warszawa” produkowana była w oparciu o licencję, udzieloną przez radzieckie zakłady GAZ w Niżnym Nowogrodzie. Jej pierwowzorem był radziecki pojazd M20 Pobieda, uważany za pierwszy samochód skonstruowany w ZSRR bez bezpośredniego wzorca zagranicznego. Jednocześnie „Warszawa” była pierwszym seryjnie produkowanym samochodem w Polsce po II wojnie światowej. Pierwsze modele (M20, 200, 201 i 202) charakteryzowały się czterodrzwiowym zamkniętym nadwoziem typu fastback. Począwszy od połowy lat 60., najpierw doczekała się wersji sedan, później, od roku 1965 produkowana była także jako pięciodrzwiowe kombi. „Warszawa” przez cały okres produkcji poddawana była licznym zmianom i modernizacjom. Doczekała się m.in. wersji pick-up, charakteryzującej się posiadaniem skrzyni ładunkowej, znajdującej się zaraz za kabiną pasażerską. Produkowane były także odmiany wozów specjalnego przeznaczenia: radiowozy, ambulanse medyczne, auta pocztowe, a także drezyna czy a furgonetka. Na bazie jej podzespołów skonstruowano także inne modele aut, jak „Żuk”, „Nysa” czy „Tarpan”. Ostatni egzemplarz z taśmy produkcyjnej na warszawskim Żeraniu zjechał pod koniec marca 1973 r. Łącznie powstało  254 471 egzemplarzy „Warszawy”, z czego 72 834 trafiło poza granice Polski.

Czas modernizacji

Pierwsza, z taśmy montażowej zjechała 6 listopada 1951 r., w całości zmontowana z części sprowadzonych z ZSRR. Początkowy plan zakładał produkcję na poziomie 25 000 aut w skali roku. Cel, który w pierwszym roku, jak i kolejnych latach nigdy nie został osiągnięty. Średnia produkcja sięgała 11 500 pojazdów rocznie, czyli niemal połowę tego ile pierwotnie zakładano. Po czterech latach od rozpoczęcia produkcji „Warszawy” pierwsze auta trafiły na eksport (głównie do Chin, Rumunii, Albanii oraz Czech i Bułgarii). Wraz z upływem czasu „Warszawa” ulegała licznym zmianom. Pierwsza poważniejsza modernizacja modelu miała miejsce w 1957 r., na rynek wprowadzono wówczas nowy model oznaczony symbolem „M20 model 57”, a niedługo później „Warszawa 200”. Zmianie uległy głównie zewnętrzne elementy pojazdu. Chłodnica, listwy boczne oraz lampy oświetlenia kierunkowskazów. Modernizacji uległ również silnik. Znacznie wzmocniony, o mocy maksymalnej do 52 KM, który rozpędzał „Warszawę” do 115 km/h. Zmiany przeprowadzono również w kabinie „Warszawy”. Zyskała dwukolorową tapicerkę oraz nową kierownicę. W roku 1960 do produkcji wprowadzono model pod nazwą 201, a w roku 1962 – model 202, z nowym silnikiem o mocy 70 KM. Później na polskie drogi wyjechały kolejno modele 203 i 204, których nazewnictwo po proteście „Peugeot” z 1968 r. zostało zmienione na 223 i 224. Na przestrzeni blisko 22 lat produkcji, „Warszawa” doczekała się w sumie ponad 4000 zmian konstrukcyjnych. Jednak nie uchroniło to jej jednak przed wygaszeniem linii produkcyjnej.

Radiowozy, taksówki, ambulanse…

Na przełomie lat 50. i 60. postanowiono gruntownie zmienić sylwetkę „Warszawy”. Ze względu na ograniczenia finansowe modernizacji głównie został poddany jedynie tył nadwozia, jak również elementy konstrukcji dachu. W efekcie polscy konstruktorzy zaprojektowali „Warszawę” z nadwoziem typu pick-up, sedan i kombi. Produkowane były także odmiany wozów specjalnego przeznaczenia: radiowozy, taksówki, ambulanse medyczne, auta pocztowe, a także drezyna czy furgonetka.

Potrzeba matką wynalazku

Pierwszy egzemplarz „Warszawy” z nadwoziem pick-up narodził się z zapotrzebowania polskiej reprezentacji kolarzy na lekki samochód dostawczy mogący przewozić zarówno rowery, jak i części rowerowe. Konstrukcję oparto o model M20, przednia część „Warszawy” nie uległa zasadniczej zmianie. Skrzynię ładunkową wyposażono w otwieraną klapę tylną. Podłogę wykonano z desek sosnowych. Prototyp sprawdził się podczas Wyścigu Pokoju w 1956 r. Sukces przekuto na produkcję seryjną, która było odpowiedzią na zapotrzebowanie polskiego handlu na małe samochody dostawcze. Cztery lata później do produkcji skierowano kolejną wersję użytkową, „Warszawę” w wersji Furgon o nazwie modelu 201 F. W samochodzie zastosowano także wzmocnione zawieszenie, co zwiększyło jego ładowność do ponad 400 kg. W 1965 r. „Warszawę Furgon” wyparła produkcja Kombi. Co ciekawe „Warszawa Furgon” zdobyła popularność jako taksówka na rynku tureckim, gdzie była eksportowana w znacznych ilościach. Tego roku podczas Międzynarodowych Targów Poznańskich zaprezentowany został model „Warszawa” konstrukcyjnie przystosowany do odpłatnego przewozu osób. Pomimo licznych przeróbek i modernizacji, nie wiedzieć czemu wśród ówczesnych taksówkarzy wersja ta nie cieszyła się popularnością i została szybko wycofana z produkcji. „Warszawa” powstała także w wersji przeznaczonej dla Milicji Obywatelskiej, a także w 1956 r. dla szpitali jako ambulans. Powstała także wersja skonstruowana specjalnie na potrzeby poczty. Samochód swoim wyglądem przypominał wersję kombi, nie miał jednak lewych tylnych drzwi, zabudowano także tylną część nadwozia. Istniała także „Warszawa” typu drezyna – pojazd przystosowany do poruszania się po szynach. Wykorzystywany przez PKP, głównie do wyjazdów w teren.

Limitowana edycja

Nowa „Warszawa” ma zostać wyprodukowana zaledwie w jedenastu egzemplarzach z myślą o zamożnych fanach polskiej modernizacji. Na dzień dzisiejszy trudno wierzyć, że doczeka się, podobnie jak jej poprzedniczka licznych modeli i modernizacji. Z drugiej strony imponuje zaangażowanie Michała Koziołka i jego chęć przywołania legendy. Niezależnie od wszystkiego sukcesem jest to, że dziś po 42 latach od zamknięcia linii produkcyjnej „Warszawy” ponownie rozmawiamy o polskim przemyśle motoryzacyjnym, jego historii i  produktach.

——